9 Juni 2026
22:00Tekst en beeld Euritha Tjan A Way
PARAMARIBO — “Verbied elke vorm van geweld tegen kinderen, inclusief lijfstraffen, in alle settings: thuis, op school, in alternatieve zorg, kinderopvang en detentie.” En: “Pak seksueel geweld, seksuele uitbuiting, mensenhandel en misbruik van kinderen krachtiger aan, met bijzondere aandacht voor meisjes.” Dit zijn twee aanbevelingen die Suriname op verschillende momenten heeft gekregen tijdens internationale evaluaties van verdragen die betrekking hebben op kinderrechten, maar ook op andere verdragen die Suriname heeft geratificeerd en nog niet volledig heeft geïncorporeerd in de nationale wetgeving.
Dit werd dinsdag besproken tijdens de themadag ‘Geweld tegen kinderen’, georganiseerd door Projekta in de ballroom van het Lalla Rookh-gebouw. Volgens directeur Sharda Ganga toont dit aan hoe ernstig de situatie rond kinderen in het land is en hoe hun rechten worden nageleefd. “En elke keer krijgen we dit soort aanbevelingen. Ik kan je op een blaadje geven dat het de volgende keer bij de evaluatie weer zo’n aanbeveling wordt, omdat er niets is veranderd”, zei Ganga. Zij plaatste het onderwerp binnen het mensenrechtenkader, kort na de toespraak van president Jennifer Geerlings-Simons. Het staatshoofd uitte aan het begin van de themadag haar bezorgdheid over dit vraagstuk.
“Straffen die ons werkelijk deden schrikken waren: ‘met striemen op de rug laten slapen op een bed dat is bestrooid met zout’ of ‘uren laten staan in een septic tank met water'”
Socioloog Julia Terborg
Opvallend was de aanwezigheid van veel belanghebbenden die allemaal op verschillende manieren met dit onderwerp te maken hebben, zoals buurtmanagers, vertegenwoordigers van verschillende afdelingen van het Korps Politie Suriname, maatschappelijk werkers en verschillende niet-gouvernementele organisaties. De zaal was bijna volledig gevuld.
Intergenerationeel
Na de bijdrage van Ganga deelde socioloog Julia Terborg haar onderzoeksbevindingen met de aanwezigen. “De data is van 2018, maar kijk naar de patronen. Je ziet dat kinderen te maken hebben met enorm wrede vormen van huiselijk geweld. Eén van de straffen die ons werkelijk deed schrikken was: ‘met striemen op de rug laten slapen op een bed dat bestrooid is met zout’ of ‘uren laten staan in een septic tank met water’.” Ze benadrukte dat geweld intergenerationeel is en dat ouders die vroeger zelf zijn mishandeld, hun kinderen ook kunnen gaan mishandelen.
Terborg wees ook op de discrepantie tussen de wet en de realiteit. “Volgens de wet mag een kind jonger dan zestien jaar geen seks hebben. Toch zien we meisjes van dertien en veertien jaar bevallen in ziekenhuizen en wordt de politie in zulke gevallen niet ingeschakeld.”
Ze benadrukte dat hulpverlening en voorlichting over geweldloze opvoeding moet worden gedecentraliseerd. “Via buurthuizen en gezondheidsklinieken in de buurten zouden ouders deze informatie moeten krijgen. Want veel van hen willen veranderen, maar ze weten niet hoe”, aldus Terborg.
Ze onderstreepte dat er geen recente data is, maar dat signalen uit de samenleving, zoals het steeds weglopen van kinderen – vooral meisjes – aantonen dat de situatie erger wordt. De dag werd vervolgd met inleidingen van Sabine de Vries over kinderen in detentie, Manon Sanches over kinderen in tehuizen en een bespreking van het wetgevingskader.